Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Θεωρίες συνωμοσίας’

Όπως μάθαμε πρόσφατα, η Βαρκελώνη «είναι γνωστή για την εκεί δράση ανάλογων τρομοκρατικών οργανώσεων” και ως εκ τούτου μια επίσκεψη εκεί αποτελεί  πειστήριο τρομοκρατικής δράσης:

Επειδή ο Δύτης είναι γνωστός για τη φιλαλήθειά του, οφείλει να ενημερώσει το σεβαστό δικαστήριο ότι πλέον οι προτεραιότητες της διεθνούς τρομοκρατίας έχουν αλλάξει. Αυτή η φωτογραφία είναι από την Κε Μπρανλί των Παρισίων και τραβήχτηκε τον περασμένο Μάιο:

Αν δεν πιστεύετε, να και ο πύργος του Άιφελ (και δεύτερη επιγραφή!):

Παρακαλώ να ενημερωθεί το δικαστήριο. Εγώ πάντως, κύριε Πρόεδρε, βρέθηκα εκεί δικαιολογημένα αν και όχι εντελώς για αναψυχή. Πρέπει να παραδεχτώ ωστόσο ότι ίσως ακούμπησα τα κάγκελα της γέφυρας και ως εκ τούτου μπορεί και να έχει από το DNA μου.

Μα πώς έμπλεξα έτσι!

Read Full Post »

Έτσι για να μη λέτε πως δεν ασχολούμαι με την επικαιρότητα· αν και είχα σκοπό να ανεβάσω κάτι άσχετο οθωμανικό όπως τους παλιούς καλούς καιρούς, τέλος πάντων.

Διαβάζω διάφορες θεωρίες για το τι συνέβη ξαφνικά -ή ίσως όχι τόσο ξαφνικά- τους τελευταίους μήνες με την ελληνική οικονομία. Μια από αυτές, που μόλις χθες (περισσότερα…)

Read Full Post »

Στην αρχή, κατά μία άποψη, κόβουν το κάπνισμα στα καφενεία και χτυπάνε την ανταλλαγή απόψεων και την ιδεολογική ζύμωση σαν άλλοι Μουράτ Δ΄. Τώρα η συνωμοσία έχει εξελιχθεί. Αιώνες διαβάζαμε στο κρεβάτι, πριν κοιμηθούμε. Σκοτεινοί εγκέφαλοι χειραγωγούν τώρα τους εκδοτικούς οίκους και καθιστούν αδύνατη αυτή την εποικοδομητική δραστηριότητα:

Τελευταίος Πύντσον, 1234 (είναι τυχαίο;) σελίδες, όλες σε ένα τόμο. Ξαναβγαίνει το Αλεξανδρινό κουαρτέτο του Ντάρελ, όλο σε ένα τόμο (αντί για τέσσερις!). Άπαντα Μπόρχες, ένας τόμος (αντί για τα μικρά βιβλιαράκια που τα έπαιρνες και στο λεωφορείο). Και ούτω καθεξής. Βιβλία που μόνο σε ένα τραπέζι μπορείς να τα διαβάσεις. Μα, ποιος διαβάζει σε τραπέζι σήμερα; Προφανώς μια (παγκόσμια; νομίζω τα ξένα βιβλία είναι πιο ελαφρά, λόγω του χαρτιού που χρησιμοποιούν) συνωμοσία για τον έλεγχο της σκέψης βρίσκεται σε εξέλιξη, και ως τέτοια την καταγγέλλω με τις ταπεινές μου δυνάμεις.

Read Full Post »

Ετοίμαζα κάτι φιλοσοφημένο στην κατηγορία Τρελοί επιστήμονες, αλλά η επικαιρότητα με προλαβαίνει -όταν έχω χρόνο και διάθεση, δεν έχω τι να γράψω, αντίθετα. Τέλος πάντων, δεν αποκλείεται να πετύχατε κάπου αυτή την είδηση εδώ: ότι δηλαδή το ισραηλινό υπουργείο Eξωτερικών χρηματοδότησε μια έρευνα στην Iνδία, που θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι τα «πρωτοξάδελφα» των Παστούν, οι Παθάνοι (Pathan), είναι παρακλάδι αρχαίων εβραϊκών φυλών, που εγκατέλειψαν την Παλαιστίνη τον 8ο αιώνα π.X. (….) O θρύλος λέει ότι είναι απόγονοι της εβραϊκής φυλής του Eφραίμ, που εκδιώχθηκαν από την Παλαιστίνη από τους Aσσυρίους, το 721 π.X. Σύμφωνα με την «Jerusalem Post», oι θρύλοι των Iνδών Παθάνων βρίθουν από αναφορές στο ισραηλιτικό τους παρελθόν. Όσο και αν ακούγεται αστείο, πρόκειται για μια ιστορία αιώνων (δείτε κι εδώ)· μόνο που οι Παστούν έρχονται τελευταίοι και καταϊδρωμένοι. Όπως γράφει η κυριότερη πηγή μου, ο Tudor Parfitt (The Lost Tribes of Israel: The History of a Myth, Λονδίνο 2002), «η αναζήτηση για τις χαμένες φυλές του Ισραήλ, όπως και εκείνη για το Ιερό Δισκοπότηρο, τον Ιερέα Ιωάννη ή την Κιβωτό της Διαθήκης, είναι ένα από τα διαρκή μοτίβα στις δυτικές θεωρήσεις της ευρύτερης οικουμένης».

Πράγματι, ο μύθος (περισσότερα…)

Read Full Post »

Απέναντι στο λεωφορείο, παππούς υπερεβδομηκοντούτης: μπερεδάκι, μικρό κεφάλι, εντυπωσιακή μουστάκα τσιγκελωτή. Πάτε στο αεροδρόμιο; Ναι, κι εσείς; Όχι, εγώ μένω εκεί. Με συγχωρείτε, τι δουλειά κάνετε; (είχε ακούσει λίγο την κουβέντα). Ε, ασχολούμαστε με την ιστορία, ή κάτι τέτοιο. Πολύ ωραία! Αγαπώ πολύ την ιστορία. Συνεχίζει λίγο ακόμα· η φωνή του μόλις που ακούγεται, πρέπει να σκύψουμε μπροστά το κεφάλι. Πολέμησα κατά των Γερμανών, στην απαγωγή του στρατηγού στην Κρήτη, τα έχω διηγηθεί. Α, μάλιστα. Τι λέτε… Τι ζήσατε κι εσείς. Τώρα μας έχουν ζώσει από παντού αυτοί οι σατανάδες, ο Σόρος. Χμμ, ναι, ναι, ο Σόρος, τον έχω ακουστά. Σατανιστές είναι όλοι τους. Εγώ πήγα και στο Άγιο Όρος, τα έμαθα όλα, τι κάνουν οι Σιωνισταί. Σατανιστές όλοι τους, πιστεύουν στο σατανά. (Τώρα τι λες;). Μάλιστα, χμ, ναι. Όλα για το χρήμα. Αυτό ξαναπέστο. Αν γίνει αυτό που λένε, ότι το 2012 θα καταστραφεί ο κόσμος, εγώ θα χαρώ. Με το που δω τα πρώτα σημάδια, τον κόσμο να καταστρέφεται, θα είμαι πολύ χαρούμενος. Κι αυτό ξαναπέστο· παππού, κι εγώ μαζί σου.

Read Full Post »

Λέγοντας τον άνθρωπό μου, μην πάει αλλού ο νους σας· βρήκα μετά από πολύμηνο ψάξιμο τον άνθρωπο που έχει ανταλλακτικά για Ρενώ Κατρέλ (4L)! Τα θυμάστε τα κατρέλ; Είναι αυτά (το δικό μου είναι κίτρινο), και είναι θηρία. Ξέρω ότι πιθανότατα δεν ενδιαφέρει κανέναν σας, αγαπητοί μου αναγνώστες, αλλά είπα να μοιραστώ τη χαρά μου. Υπόσχομαι φωτογραφία μόλις τελειώσουν οι επισκευές.

Μια και πήγαμε στις γαλλικές ειδήσεις, ορίστε και κάτι εξωφρενικό. Εν ολίγοις, η Γαλλική Ταινιοθήκη κυκλοφόρησε αφίσες για ένα αφιέρωμα στον Ζακ Τατί, όπου ο κύριος Υλό αντί για πίπα έχει στο στόμα ανεμόμυλο. Όχι, θα έμενε το πράγμα στο τσιγάρο του Λούκυ Λουκ…

Και για να ευθυμήσουμε λίγο. Σύνθημα σε γέφυρα, στο Ηράκλειο (Κρήτης): ΣΕΡΝ ΚΡΙΣΗ ΣΕΚΤΑ ΜΑΣΩΝΟΙ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΒΟΥΛΗ. Το ΣΕΡΝ, προφανώς, είναι το CERN.

Read Full Post »

Ο τίτλος είναι από ένα διήγημα του αγαπημένου μου Κίπλινγκ, αλλά το διήγημα δεν έχει σχέση με αυτό που θέλω να πω. Σημαίνει περίπου «κακομεταχειρισμένη αυγή «. Αυτό που θέλω να πω είναι το εξής:

 Το WordPress σου δείχνει στον πίνακα ελέγχου τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις στα μπλογκ του. Έτσι έπεσα πάνω σε ένα μπλογκ του οποίου το ακριβές όνομα δεν θυμάμαι· κάτι σαν «Έλληνας πατριώτης», στα ελληνικά ή στα αγγλικά (!), δεν είμαι σίγουρος, κατόπιν το σκέπασαν άλλα, πιο πρόσφατα ποστ. Ο τίτλος της ανάρτησης ήταν: «ΓΝΩΡΙΖΑΤΕΟΤΙΟΙΑΡΧΑΙΟΙΠΡΟΓΟΝΟΙΜΑΣΓΡΑΦΑΝΚΕΦΑΛΑΙΑΚΑΙΧΩΡΙΣΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ;». Από την κλασική περιέργεια του μπλόγκερ το επισκέφθηκα, και όντως, όπως περίμενα, επαναλάμβανε την ίδια πρόταση πιο αναλυτικά (και με μικρά, και με διαστήματα), προσθέτοντας την κλασική ιδέα (που μου θυμίζει έντονα το Μαύρο Βιβλίο του Παμούκ) ότι αυτό καταπολεμά τη δυσλεξία, τη βραδύνοια, ίσως δε και τον καρκίνο. Ωραία· όποιος γυρίζει το ίντερνετ τα βλέπει συχνά αυτά, και η πρώτη αντίδραση είναι «άντε πάλι, κάθε πικραμένος».

Ωστόσο: κοιτάζω στην πάνω δεξιά γωνία το λεγόμενο «αμπάουτ μι», και κάτι με σταματά. Δεν θυμάμαι ακριβώς πώς πήγαινε, αλλά ήταν κάπως έτσι (θα προσπαθήσω να διατηρήσω από μνήμης τη στίξη, και το νόημα):

 «Γεια σας! Είμαι 17 χρονών, κάπου στη βόρεια Ελλάδα! Αποφάσισα να φτιάξω κι εγώ ένα μπλογκ, ελπίζω να σας αρέσει!»

-ή κάτι τέτοιο-

και η επόμενη ανάρτηση: περιγράφει ένα παιδί που ενδιαφέρεται για την ιστορία και τους αρχαίους, αλλά δεν βρίσκει ανταπόκριση στους συμμαθητές του που βρίσκουν χρήσιμες μόνο τις θετικές επιστήμες. Κάπως έτσι.

Τι κάνεις σ’ αυτή την περίπτωση; Τι σκέφτεσαι; Μπορεί να κάνω λάθος· μπορεί να με παρέσυραν τα θαυμαστικά του παιδιού, μπορεί η ηλικία του, δεν ξέρω -ένιωσα τον πειρασμό να του γράψω ένα σχόλιο, του στυλ αν θέλει να ακούσει κάποιον δύο δεκαετίες μεγαλύτερο, να το ψάξει λίγο καλύτερα, κρίμα τόσος ενθουσιασμός να πάει στον Λιακό και στον Στυλιανίδη, μπορεί να διαβάσει κάτι άλλο, κάτι ακόμα και μη ελληνικό, μπορεί… μπορεί… Γνώρισα τέτοια παιδιά, στο στρατό· θυμάμαι ένα παιδί, πάλι από τη βόρεια Ελλάδα (κάτι έχει και το τραβάει αυτό το μέρος) που ήταν βέβαιος ότι ο Αριστοτέλης είχε πάρει τις γνώσεις του από τους εξωγήινους. Γελάτε; Ξαναδιαβάστε το «αμπάουτ μι», σκεφτείτε αυτό το παιδάκι των 17 χρονών που μόνο του, όπως φαίνεται, παλεύει να μάθει κάτι επειδή το θέλει, ενάντια σε ό,τι ενδιαφέρει την παρέα του που μάλλον θα ασχολείται αποκλειστικά με τον μπάοκ. Προσέξτε -και πάλι- τα θαυμαστικά· λένε πολλά. Δείχνουν την ηλικία, δείχνουν την αφέλεια, δείχνουν τον ενθουσιασμό. Ο φίλος μου (έτσι τον νιώθω) θα μπλέξει νομοτελειακά με τους παρανοϊκούς του «ελληνοκεντρισμού»· πιθανόν να καταλήξει ένα φασιστάκι, πιθανόν να καταλήξει ένας ελληναράς χωρίς ενδιαφέροντα, πιθανόν ο,τιδήποτε. Αλλά δείτε την αυγή, κακομεταχειρισμένη· σκεφτείτε τι δυνατότητες έχει, αυτή τη στιγμή.

Μετανιώνω πικρά που το άφησα να περάσει, αυτό το ποστ του, χωρίς να δοκιμάσω έστω να του πω τη γνώμη μου. Ο «Έλληνας πατριώτης» ίσως να μην άλλαζε γνώμη· μου φαίνεται ότι θα με άκουγε με ευγένεια (αυτό το φαντάζομαι από τη χρήση των θαυμαστικών), μάλλον χωρίς να πεισθεί. Στο διήγημα του Κίπλινγκ, πρόκειται για έναν νέο με λογοτεχνικές φιλοδοξίες και μεγάλες υποσχέσεις, που χαραμίζει τη ζωή του για να εκδικηθεί κάποιον επηρμένο συνάδελφό του· στην περίπτωση που περιγράφω, η αυγή -θέλω να πιστεύω- κρατά ακόμα τις υποσχέσεις της. Αχ, 17χρονε της βόρειας Ελλάδας, αχ, Έλληνα πατριώτη, αχ, εφηβεία που δεν ξέρεις που πηγαίνεις. Σου εύχομαι κάθε καλό, και χαλάλι -τελικά- αν πιστεύεις ότι γράφοντας κεφαλαία και χωρίς διαστήματα θα καταφέρεις οτιδήποτε. Αρκεί να κρατήσεις τα θαυμαστικά.

Read Full Post »

Older Posts »