Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 15 Σεπτεμβρίου 2009

Τελευταία, όποτε βρίσκομαι στην Αθήνα και καταφέρνω να βγω ένα βράδι, συμβαίνει να βλέπω συνήθως παλιές ταινίες σε επανέκδοση, όπως παλιά που τα θερινά έπαιζαν Χίτσκοκ και Μπάστερ Κίτον αντί για αβάν-πρεμιέρ. Την περασμένη φορά, ήταν ο Τρυφώ· προχθές (στο ίδιο σινεμά, κατά σατανική σύμπτωση), Ο μεγάλος ύπνος. Ταινία του 1946, βασισμένη στο ομότιτλο κλασικό αστυνομικό του Τσάντλερ. Πάνε δέκα χρόνια που το είχα δει τελευταία φορά, και έτσι δεν έχασα την ευκαιρία.

Για διάφορους λόγους η ταινία θεωρείται επιτομή του φιλμ νουάρ: ο εμβληματικός Χάμφρι Μπόγκαρτ (και η υπέροχη Μπακώλ)· το βιβλίο του Τσάντλερ· οι έξυπνες ατάκες των πρωταγωνιστών (σήμα κατατεθέν του Τσάντλερ)· η μπερδεμένη ιστορία (τόσο μπερδεμένη, που ο ίδιος ο Τσάντλερ ξέχασε να εξηγήσει έναν από τους φόνους)· η θανατερή ατμόσφαιρα του βροχερού Λος Άντζελες. Στην πραγματικότητα, η ταινία δεν έχει ούτε την κοφτή σκληρότητα που έβαλε ο Χιούστον στο Γεράκι της Μάλτας, ούτε τη σκηνοθετική δεξιοτεχνία των νουάρ του Πρέμινγκερ, ούτε την δραματική κορύφωση εκείνων του Ντασέν ή του Μελβίλ. Έχει όμως ατμόσφαιρα, έχει αγωνία, έχει τέλος πάντων αυτή τη σκοτεινή λάμψη των ασπρόμαυρων αμερικανικών αστυνομικών του ’40 και του ’50.

Ωστόσο, τώρα που το ξανασκέφτομαι (περισσότερα…)

Read Full Post »