Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 8 Σεπτεμβρίου 2009

Έλεγα λοιπόν μετά από πέντε αναρτήσεις περί Κιργιζίας να έβαζα κάτι πιο τοπικό, μέχρι που επί τούτου έβγαλα και φωτογραφίες (καινούριο κοσκινάκι μου…) από τα ερείπια που βλέπω από το σπίτι μου με βροχή, με φεγγάρι, με χιόνι (θάθελες, Δύτη!). Ωστόσο η πραγματικότητα, πιο τρελλή (ως γνωστόν) και από την πιο αχαλίνωτη φαντασία, με έστειλε πολύ μακρύτερα -στο Διάστημα.

Διότι διαβάζω εδώ ότι το Διάστημα μυρίζει (ξέρω τι σκέφτεστε, ότι είναι τα πόδια μου, αλλά όχι). Συγκεκριμένα, μυρίζει, λέει, σαν μπαρούτι (κάτι σε Πάσχα δηλαδή) ή όζον (αυτό δεν ξέρω πώς μυρίζει): «Μια παράξενη, χαρακτηριστική μυρωδιά πλανάται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΙSS) όταν οι αστροναύτες επιστρέφουν από διαστημικούς περιπάτους, αναφέρει το πλήρωμα του πολυεθνικού τροχιακού συγκροτήματος. «Όταν επιστρέφουν [από εξωτερικές εργασίες] υπάρχει πραγματικά η χαρακτηριστική μυρωδιά του Διαστήματος. Είναι κάτι που δεν έχω ξαναμυρίσει στο παρελθόν, αλλά δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Είναι από αυτά τα πράγματα που σου μένουν» δήλωσε ο Κέβιν Φορντ, πιλότος του διαστημικού λεωφορείου Discovery που επισκέπτεται τον ISS».

Ναι, αυτή είναι μια μυρωδιά που θα ήθελα να μυρίσω πριν πεθάνω. Σκέφτομαι ότι πολλές φορές η οσμή είναι η πιο έντονη αίσθηση: μου συμβαίνει συχνά να θυμάμαι τη μυρωδιά ενός παλιού σπιτιού μου, ανθρώπων, ακόμα και ρούχων· και, μου φαίνεται, οι μνήμες που ανασύρονται από τέτοιες αναμνήσεις είναι οι πιο ζωντανές. Όπως τώρα, που μυρίζει βροχή. Φωνές -ξεχνάμε, ακόμα και πρόσωπα· όταν όμως θυμηθούμε μια οσμή, όλη η μνήμη ενεργοποιείται ξαφνικά.

Δεν θα μυρίσω ποτέ αυτή την οσμή του Διαστήματος. Τουλάχιστον, ίσως, μπορώ να τη φανταστώ, χάρη στο μπαρούτι. Φανταστείτε το: και μόνο η σκέψη ότι αυτό εκεί το πράγμα, το μαύρο, που βλέπουμε -πίσω από τον ουρανό που προστατεύει, τον ουρανό-στέγη (προσπαθώ να αποδώσω το sheltering sky του Μπόουλς, μας προστατεύει από τη νύχτα, το τίποτα)- εκεί γύρω από τα άστρα, εκεί στο τίποτα, δεν είναι τίποτα, είναι κάτι που μυρίζει -κάτι που έχει οσμή, άρα ουσία, που όμως είναι η ουσία του τίποτα, το είναι του μη είναι.

Νομίζω, η πιο εντυπωσιακή είδηση που διάβασα τον τελευταίο καιρό.

Read Full Post »