Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 1 Σεπτεμβρίου 2009

Φτάνεις νύχτα, βγαίνεις στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι στη μέση της Ασίας. Όταν λέμε μέση, κυριολεκτικά στο κέντρο, μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα από οποιαδήποτε θάλασσα σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Πηγαίνεις στο μπάνιο του δωματίου, βλέπεις τις οδοντόβουρτσες να είναι κινέζικες. Το ασανσέρ, επίσης.

Την άλλη μέρα, βολτάρεις στην πόλη: Μπισκέκ, πρώην Φρούνζε. Σοβιετική -στην πραγματικότητα, εδώ, τσαρική- ρυμοτομία, τεράστιοι δρόμοι, τεράστια κτίρια, τεράστιες πλατείες· και τεράστια πόλη. Τα σπίτια χαμηλά (λόγω σεισμών), εκτός από κάποια τεράστια μπλοκ πολυκατοικιών. Ερημιά. Ελάχιστοι άνθρωποι, ελάχιστα μαγαζιά, κανένα μέρος να κάτσεις πέρα από παγκάκια. Όλη η πόλη άδεια, και έτσι απωθητική. Το μόνο πολυάνθρωπο μέρος, και το μόνο ασιατικό, το παζάρι. Αυτή όμως είναι μόνον η πρώτη εντύπωση· ο λόγος είναι ότι είναι Κυριακή. Από Δευτέρα, αφού περάσει και το πολιτισμικό σοκ, τα πράγματα φτιάχνουν -και η πόλη θυμίζει ευχάριστα παλιές σοβιετικές ταινίες, ή νεανικά μυθιστορήματα που διάβαζε ο Δύτης στο Γυμνάσιο-Λύκειο ως ΚΝίτης, τότε.

Εδώ όμως θα σταματήσω, και θα συνεχίσω με φωτογραφίες και με όλα το απόγευμα ή αύριο. Συνοπτικά λέω ότι είδα και έκανα τα πάντα! Πήγα στα μυθικά Ουράνια Βουνά (Τιεν Σαν), ή τέλος πάντων ένα μέρος τους (παρακλάδι του Παμίρ, που είναι παρακλάδι των Ιμαλαΐων), σε υψόμετρο τρεισήμισυ χιλιάδων μέτρων (έχει και των εφτά, αν προτιμάτε)· είδα το αγώνισμα με το έφιππο ποδόσφαιρο, όπου η μπάλα είναι μια αποκεφαλισμένη κατσίκα· έφαγα σε νομαδική γιούρτα, και ήπια το κουμίς, το ξυνισμένο γάλα φοράδας· είδα την πρωτεύουσα των Καραχανιδών, του πρώτου μουσουλμανικού τουρκικού κράτους. Λίγη υπομονή, και θα τα δείτε και σεις.

Λίγες ακόμα σημειώσεις άνευ εικονογράφησης:

Η παρουσία του Ισλάμ ελάχιστη. Λίγες μόνο μαντήλες, κανένα τζαμί μέσα στην πόλη, πουθενά μουεζίνης.

Οι πόλεις Ρωσία, η ύπαιθρος Ασία. Θα το δείτε και στις φωτογραφίες.

Πλήρης διγλωσσία -όλοι μιλάνε κιργίζικα και ρώσικα, παρόλο που ελάχιστοι Ρώσοι έχουν μείνει στη χώρα. Ακόμα και μεταξύ τους, όταν δεν γνωρίζονται, οι Κιργίζιοι στην πόλη θα μιλήσουν ρώσικα, τα οποία επίσης είναι η lingua franca της κεντρικής Ασίας. Καθώς η Κιργιζία είναι η μόνη από τις χώρες αυτές που δεν κατάργησε τα ρώσικα ως επίσημη γλώσσα (όπως το Ουζμπεκιστάν ή το Καζαχστάν), όλες σχεδόν οι επιγραφές είναι και στις δύο γλώσσες. Για τους τουρκομαθείς: καθόλου εύκολο να συνεννοηθείς αν ξέρεις μόνο τούρκικα. Πέρα από το αλφάβητο (κυριλλικό, με λίγα πρόσθετα φωνήεντα, όπως ένα Υ για το ü και ένα Θ για το ö), γραμματική και σύνταξη είναι όπως φαίνεται αρκετά διαφορετικά (το μόνο που αναγνώρισα εγώ ήταν οι προσδιορισμοί, με τις γενικές και τα κτητικά τους), όσο για το λεξιλόγιο διαφέρει πολύ περισσότερο.  Παράδειγμα: τουρκ. hoş geldiniz, κιργίζικα (μεταγράφω πρόχειρα από την κυριλλική γραφή στην τουρκική χάριν της σύγκρισης) koş geldinizder -το -der είναι ο πληθυντικός (-ler), μετά από σύμφωνο αν κατάλαβα καλά.

Καλώς σας βρήκα λοιπόν!

Read Full Post »