Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 15 Μαΐου 2009

Διαβάζω εδώ (αναδημοσίευση από το «Ποντίκι» είναι, αλλά βαριέμαι να ψάξω τώρα) μια κριτική για τις επερχόμενες παραστάσεις του Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ, που τα βάζει με τους περιστρεφόμενους δερβίσηδες. Κατά βάση δεν έχει άδικο· εννοείται (ή, αν δεν εννοείται, είναι πιθανό) ότι οι «δερβίσηδες» που θα στροβιλιστούν στις συναυλίες δεν είναι πραγματικοί δερβίσηδες, το κάνουν επαγγελματικά, και έτσι κι αλλιώς το κόβω απίθανο ακόμα και ο πραγματικός δερβίσης να στροβιλιστεί κατά παραγγελία με το μυαλό του στους κύκλους του Μεβλανά Τζελαλεντίν. Ωστόσο, στο άρθρο διάφορα δεν μου πάνε καλά, και επειδή έχω λίγο αραιώσει τα ποστάκια λέω να το σχολιάσω λιγουλάκι με μπόλικο σχολαστικό πνεύμα. Διαβάζω λοιπόν:

Το πρόβλημα είναι ότι όλο αυτό πουλιέται με τη φράση «η μουσική των σούφι και οι περιστρεφόμενοι δερβίσηδες». Ποια μουσική των σούφι; Στην Τουρκία; Μα το φοβερό καλοκαίρι του 1993, στις 2 Ιουλίου στη Σεβάστεια, ο όχλος έβαλε φωτιά σε ξενοδοχείο όπου έκαναν συνέδριο ασίκηδες μουσικοί και διανοούμενοι των Αλεβιτών και της τουρκικής Αριστεράς. Σε αγαστή συνεργασία με το τουρκικό (παρα)κράτος 37 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί. Το σουνιτικό κεμαλικό «βαθύ κράτος» έκανε το έγκλημα.

Αυτό τώρα τι ακριβώς θέλει να πει; Ότι επειδή ο όχλος έκαψε το ’93 ζωντανούς τους ασίκηδες και τους Αλεβίτες στη Σεβάστεια (θυμάμαι μάλιστα ότι και ο Αζίζ Νεσίν ήταν στο ξενοδοχείο), δεν έχει μείνει κανένας; Καταρχάς οι Μεβλεβήδες (οι «περιστρεφόμενοι δερβίσηδες») θεωρούνται σουνίτες, όχι σιίτες, πόσο μάλλον Αλεβήδες (αν και υπάρχει μια ένσταση εδώ, Δύτη, ξεχνάς ότι κατά τον Gölpınarlı οι πρώτοι μεβλεβήδες είχαν έναν ισχυρό ετερόδοξο κλάδο. Απαντώ στον εαυτό μου, ότι σήμερα αυτό σίγουρα δεν ισχύει, και κλείνει η παρένθεση). Κατά δεύτερον, δεν νομίζω ότι έπαιξε ρόλο το σουνιτικό κεμαλικό «βαθύ κράτος», αλλά μόνο το κεμαλικό «βαθύ κράτος»· δεν τους πείραξε τόσο η ετεροδοξία, όσο η αριστερά και το γενικότερο πνεύμα ανυπακοής που εκφράζουν ιστορικά οι Αλεβήδες. Κατά τρίτον, άλλο μουσική των σούφι, και κυρίως των Μεβλεβήδων, και άλλο ασίκηδες. Είναι σα να συγχέεις το ρεμπέτικο με τα κλαρίνα, για να μην πω τον Αττίκ με τα κλαρίνα. Συνεχίζω την ανάγνωση:

(περισσότερα…)

Read Full Post »